“Başım ağrıyor”, “Belim sanki kopacak”, “Karnım çok ağrıyor”, “Midem bulanıyor”.
Bunlar ve benzeri şikâyetleri hemen hemen herkes zaman zaman hissedebilir. Bu ağrılar bazı kişilerde çok daha yoğun ve şiddetli olabilir. Gidilmedik hastane, başvurulmayan doktor ya da yapılmayan tetkik kalmamıştır. Ancak ağrılar geçmemekle beraber sebebi de bulunamamıştır.
Fiziksel bir sebebin bulunamadığı hâllerde, kişinin bedeninin herhangi bir bölgesinde ağrı hissetmesi durumunda, kişide psikosomatik bozukluk olup olmadığına bakmak gerekebilir. Kitabi tanımıyla psikosomatik rahatsızlık; ruhsal kökenli bedensel rahatsızlıklara verilen genel isimdir. Psikosomatik kelimesi Yunanca kökenli olup psiko (ruh) ve soma (beden) anlamına gelen kelimelerden oluşmaktadır. Psikosomatik rahatsızlık her organı etkileyebilir. Yetişkinler gibi çocuklar ve gençlerde de görülmektedir.
Karın ağrısı, yorgunluk, egzama, kurdeşen gibi çeşitli cilt hastalıkları, denge sorunları, ülser, nefes darlığı, hassas bağırsak sendromu, migren, regl düzensizlikleri ve ağrılarının yanı sıra ağır travmatik öykülerde felç, geçici körlük ve bayılma atakları da sıkça karşılaştığımız durumlardır.
Psikosomatik belirtilerin ortaya çıkması ya da artmasında elbette ki kişilik yapısı ve yaşanılan sosyal çevre de tetikleyici olabilmektedir. Kendimizi ifade edemediğimizde, kaygının kontrol edilmesinde güçlük yaşadığımızda, herkesi ve her şeyi kontrol etme çabamızda ya da var olan sorunlarla yüzleşemediğimizde ortaya çıkabilir…
Beden diyor ki: Bir sorun var, bunu artık görebilir misin? Sorunun kaynağını fark edip gereken müdahaleyi yapar mısın? İfade etmediğin/edemediğin her duygu ve her düşüncenin elinden tutman gerekmez mi? Dile getirmediğin sürece bedenin tepki verecek. Dil susarsa beden başlar konuşmaya.
Bedenimiz… Sevincimizde de, üzüntümüzde de, ne hissedersek hissedelim; bu duygular gelip geçse de bizimle kalan evimiz. Biz. Her şey geride kaldığında bizimle olan. Bedenine iyi bakmak için dile gelmeyenleri söylemeye başlamaya ne dersin?